HO CHI MINH CITY DAY 2

           วันนี้ เช้าวันที่ 10 พ.ค. 2551 เราสามคนพี่น้องตื่นนอนกันตั้งแต่ ตีห้าครึ่ง เราเองรู้สึกว่าตัวเองนอนไม่ค่อยหลับ อาจเป็นเพราะเสียแอร์ที่ดังเป็นบางครั้ง ตีห้าครึ่งที่นี่ ดูสว่างกว่าที่บ้านเรามาก เมื่อเรามองออกไปนอกหน้าต่างที่หน้าห้องพักของโรงแรม ฝั่งตรงข้ามเราเห็นโรงเรียน ซึ่งเริ่มมีนักเรียนทยอยมาโรงเรียนกันบ้างแล้ว ที่นี่เค้ามีเรียนกันวันเสาร์ด้วยแหะ เราผลัดกันเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว เพื่อเตรียมตัวไปทานข้าวเช้า และไปเที่ยวกัน  เรายังคงนั่งมองวิวด้านนอก ซึ่งนอกจากโรงเรียนที่เราเห็นนักเรียนกำลังทยอยเข้ามาเรียนแล้ว เรายังเห็นโบสถ์ ซึ่งคงอยู่ระแวกนี้อย่างชัดเจน รถราเริ่มหนาตามากขึ้น ไม่นานนักเรียนก็เข้าเรียนกัน เรามองดูนาฬิกา นี่มันเพิ่งจะ 7.30 น. เองนะ ไมโรงเรียนเค้าเริ่มเรียนแต่เช้าจัง
         เรา 3 คน ลงมาทานข้าวที่ห้องอาหารข้างล่าง หนทางซับซ้อนเล็กน้อย ประมาณว่า ต้องลงบันไดวนไปวนมาเสียหน่อย อาหารเช้าที่นี่ ก็เหมือนทั่ว ๆ ไป วางบนโต๊ะยาว ๆ แค่ 1 ตัว ประกอบไปด้วย น้ำส้ม นม ขนมปัง มันฝรั่งผัด ถั่วต้มซอส ก๋วยเตี๋ยว แฮม และอะไรอีก จำไม่ได้ ห้องอาหารที่นี่ ตกแต่งด้วยรูปนักเบสบอล ส่งสัยเป็นกีฬาที่ชอบ เรากินข้าวกันถึงประมาณ 8 โมง ทำธุระส่วนตัวเสร็จ เราก็ออกเดินทางกัน
        ที่แรกที่เราจะไปคือ Chua Thien Hua (19 th Cent.) [Thien Hua Pagoda] ที่นี่อยู่ออกไปทาง Cholon เค้าว่าเป็นแหล่งชาวจีน ประมาณ เยาวราชบ้านเรา ระหว่างทางเราได้เห็นโรงหนังบ้านเค้า ให้อารมณ์เหมือนโรงหนังสมัยก่อนบ้านเรา หนังที่โฆษณาอยู่ ค่อนข้างเก่ากว่าที่ฉายอยู่ตอนนี้ในบ้านเรา เรานั่งรถมากันไม่ถึง 30 นาที ก็มาถึงที่หมายที่แรก พอเราเดินเข้าไปข้างใน สิ่งที่เราเห็นคือ ความสวยงาม วัดนี้ ค่อนข้างสว่าง สิ่งที่เราชอบและเลือกมาคือ ธูปขดเป็นวง ๆ เหมือนยากันยุง ราคาอยู่ที่ 10,000 VND กว่าเราจะได้ซื้อ ต้องให้น้องรี่ซึ่งเพิ่งเรียนภาษาจีนกลางมา สื่อภาษาให้ เค้าก็จะให้เราเอากระดาษแดง ๆ มาเขียนชื่อ และวันเดือนปีเกิดของเราลงไป เสร็จแล้ว เค้าก็จะให้เราไปหาผู้หญิงที่กำลังจุดเทียนและนำกล่องธูปออกมาวางบนโต๊ะอีกที่ แล้วเค้าก็เอากระดาษแดงที่เราเขียนชื่อเมื่อกี้มาคล้องไว้กับธูป โดยเอาปลายด้านบนของธูปไปห้อยไว้กับไม้ไผ่ด้ามยาว และเรียนเราจับปลายธูปจุดกับไปที่เทียนไข เมื่อธูปติด เค้าก็นำไปแขวนไว้กับเชือกที่ขึงอยู่ด้านบน เป็นอันเสร็จ เราซื้อธุปไหว้พระอีก คนละกำ ราคา 10,000 VND ธูปที่นี่จะยาวกว่าบ้านเรา และหอมกว่ามาก เราคิดว่าที่เค้าทำธูปไหว้พระไว้ยาว ๆ คงจะเพื่อให้จุดได้นานมั้ง เราไหว้พระและเดินดูรอบ ๆ ชื่นชมความงามอีกครั้ง เรา 3 คนดีใจมาก ที่ไม่ตัดใจไม่มาที่นี่ เนื่องเพราะกลัวว่ามันไกล เพราะเราไม่รู้ว่ามันไกลแค่ไหน ตอนนี้ เริ่มมีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวชมกันบ้างแล้ว
       หลังจากที่แรกแล้ว เราดูในแผนที่ถึงที่ที่จะไปต่อ ใกล้ ๆ กันนี้ยังมีอีกวัดคือ Chua Quan Am ซึ่งดูในแผนที่แล้วเดินไปไม่ไกลนัก แต่ขอบอกว่า กว่าเราจะหามันเจอ ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน เนื่องจาก เราเองไม่มีความชำนาญ ไม่สิ ไม่เคยดูแผนที่มาก่อนเลย พอมาดูแล้วทำให้หลงทิศหลงทาง ดีที่มีคนท้องถิ่นบอกทางให้  วัดนี้สวยไม่แพ้วัดแรกที่เดียว เราซื้อธูปไหว้พระราคา 5,000 VND และ 3,000 VND ที่ราคาไม่เท่ากัน เพราะความยาวธุปไม่เท่ากันนั่นเอง ที่นี่ เราเห็นนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติอยู่ 2-3 คน กำลังเดิมชม พร้อมถ่ายรูปอยู่
         เราเดินออกจากวัดมาเรียก taxi ที่ถนนใหญ่ การจราจรตรงนี้ค่อนข้างคับคั่ง เนื่องจากตรงสี่แยก มีการทำถนนอยู่ ไม่รู้ว่าทำอุโมงค์ให้รถข้ามแบบบ้านเราไหม จากนี้เราเดินทางไปยัง Chua Vinh Nghiem [Vinh Nghlem Pagoda] ระหว่างที่นั่งรถ เราก็คอยมองดูแผนที่ไปด้วยว่า อยู่ตรงไหนแล้ว พร้อมกับมองหาเจดีย์สูง ๆ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทางวัดนี้ เมื่อเรามาถึง เราเดินขึ้นไปยังด้านบน ซึ่งเป็นเหมือนห้องโถงขนาดใหญ่ ดูอึมทึม เนื่องจาก ไม่ได้เปิดให้แสงสว่างเข้ามามาก รอบ ๆ มีรูปปั้นพระและเทพเจ้าอยู่โดยรอบ และอีกด้านหนึ่ง มีพระรูปหนึ่งกำลังสวดมนต์ทำพิธีอยู่ ข้างในนี้ ดูเย็นสงบมากกว่าข้างนอกที่แดดร้อนระอุเสียอีก
        แล้วเราก็เรียก taxi ไปต่อยัง Chua Phuoc Hai Tu [Emperor Of Jade Pagoda] ที่นี่ เราเห็นว่า ในข้อมูลการท่องเที่ยว ๆๆ ที่ที่เราเจอ เค้าแนะนำกันมาหลายคนมาก ที่นี่กำลังเริ่มตกแต่งสถานที่ เหมือว่ากำลังจะจัดงานในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ข้างในดูน่าเกรงขาม บวกกับเทพเจ้าตรงประตูซ้ายขวาที่หน้าดูดุดันน่ากลัว ที่นี่ เราเจอชาวต่างชาติอีกหลายคนที่กำลังมาเที่ยวชมอยู่ ที่วัดนี้มี 2 ชั้น มีคนท้องถิ่นคอยบอกทางให้เรา แถมยังส่งสำเนียงกับเราเป็นภาษาเวียดนาม ซึ่งตอนหลังมารู้ว่า เค้าคิดว่าเราเป็นคนเวียดนาม เป็นงั้นไปซะนี่
       ตอนนี้ กองทัพของเรา ขุมพลังกำลังหมดแล้ว เราจึงออกเดินทางไปยัง Diamond Plaza ห้างที่น่าจะใหญ่ที่สุดในเมือง เพื่อไปหาอะไรกินกัน นั่นคือ Pizza ราคา 160,000 VND และสลัด 20,000 VND Pizza ที่เราสั่งเป็นรสฮาวาเอี้ยน ดูน่าตาน่าทานมาก แต่รอนานเสียหน่อย แป้งไม่หนามาก แต่มีซีสที่ยืดซะใจกว่าบ้านเราเสียอีก เราว่า อร่อยกว่าที่มีขายที่บ้านเราด้วยซ้ำไป ส่วนสลัดนั้น เป็นร้านของ Lotteria รสชาติ โอเค มีใส่ลูกเกดด้วยนะ เมื่อกองทัพสะสมความพร้อมแล้ว เราก็พร้อมลุย แต่ทว่า อากาศด้านนอกตอนนี้ ฝนกำลังตก เราจึงต้องเดินเล่นข้างในร้องเพลงรอไปก่อน
      เมื่อฝนเริ่มซา เราก็ออกเดินทางไปยัง Buu Dien Trung Tam [Central Post Office] ซึ่งเราเห็นได้จากในห้างเนื่องจากอยู่ใกล้ ๆ กัน เราเดินลุยฝนออกไป จนเข้าไปด้านใน ในนี้มีนักท่องเที่ยวกำลังถ่ายรูปและเดินสำรวจเก็บบบรยากาศรอบ ๆ อยู่ เราชอบตู้โทรศัพท์ที่เค้าให้บริการสำหรับโทรทางไกลต่างประเทศมาก อีกทั้งเรายังเห็นคุณลุงมานั่งกีต้าร์ร้องเพลงอยู่ด้วย จากหน้า Central Post Office ฝั่งตรงข้ามที่เราเห็นคือ พระแม่มาเรีย องค์ใหญ่ ที่นี่คือ Nha Tho Duc Ba [ Notre Dame Cathedal] เราสามคนอยากเข้าไปดูด้านใน แต่ตอนนี้เค้ากำลังพักอยู่ ซึ่งจะเปิดให้เข้าชมอีกที บ่ายสามโมง เราจึงตัดสินใจไม่รอ แต่ไปที่อื่นก่อนค่อยกลับมาใหม่
      เราเดินออกไปยัง Bao Tang HCM [ Ho Chi Minh Memorial] พร้อม ๆ กับฝนที่ยังโปรบปรายอยู่ และเดินหลงทางงุนงงไปมา แม้จะมีชาวต่างชาติมาบอกทางซึ่งเราดีใจมาก แต่พอเราเดินไปตามที่เค้าบอกแล้วกลับไม่ใช่ เรากลับนึกในใจว่า โดนฝรั่งหลอกให้แล้ว แต่ก็มีคนขายน้ำมะพร้าวมาช่วยบอกมทางให้จนเจอ เมื่อเรามาถึง ฝนก็หยุดตกแล้ว แต่แดดที่ออกมานี่สิ ช่างร้อนแรงเสียนี่กระไร เราถ่ายรูปกับลุงโฮ พร้อมชื่นชมกับตึกที่ด้านหลังซึ่งเราไม่แน่ใจว่าคืออะไร แต่สวย นักท่องเที่ยวเริ่มมาหนาตาขึ้น เราจึงเดินกลับไปที่โบสถือีกครั้งเพื่อเข้าไปดูข้างใน
         Notre Dame Cathedal นี้ แม้จะไม่ได้เปิดทั้งหมด แม้ข้างในจะมืด ๆ แต่เราสัมผัสได้ถึงความสวยงามด้านใน เราเห็นผู้คนที่ศรัทธา เข้ามาสวดมนต์อยู่ภายในนี้ด้วย นอกจากนี้ที่ด้านนอก เราเห็นบ่าว สาว มาถ่ายรูปแต่งงานเหมือนบ้านเราด้วย ตอนนี้ เราเห็นรถบัสขนนักท่องเที่ยวมาหลายคันมาก ๆ ส่วนใหญที่เห็นจะมี ฝรั่ง ญี่ปุ่น และเกาหลี มาท่องเที่ยวกัน แดดร้อนมาก ร้อนพอ ๆ กับบ้านเรา ทั้ง ๆ ที่ ฝนเพิ่งหยุดตกไปไม่นาน แต่เรากับรอนจนเหงื่อออก
        จากตรงนี้ เราไม่รู้ว่าจะไปไหนแล้ว เลยตัดสินใจไปซื้อของฝากวันนี้เลยดีกว่า พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องไป เลยไปลุยกันที่ Cho Ben Thanh [Ben Than Market] เราเห็นได้เลยว่า ตลาดที่นี่อัดแน่นมาก ๆๆ มีของทุกอย่างทั้งสด คาว แห้ง เสื้อผ้าอาภรณ์ เราเดินดูไปก็ไปถูกใจกับกระเป๋าใส่เครื่องสำอางค์ใบน่ารัก ปักด้วยดิ้นทอง ๆ มาฝากสาว ๆ ที่ออฟฟิต และ เสื้อซื้อยืด ลายลุงโฮมาฝาก หนุ่ม ๆ รวมทั้งคุณสามีที่เป็นเสื้อยืดมีลายอักษรจีน นอกจากนี้ยังมีแม่เหล้กติดตู้เย็น พัด แต่เราอยากได้ขนมคบเคี้ยว แต่ก็ขีเกียจเดิน แม่ค้าบางร้าน ต้อนรับดี ไม่ว่าเราจะต่อราคาอย่างไรดูเค้ายิ้มแย้มแจ่มใส แต่บางร้านพอคิดจะต่อก็ทำเหมือนไม่พอใจหงุดหงิด และคงด่าเราด้วยภาษาเวียดนามซึ่งเราไม่เข้าใจ ร้านค้าที่นี่ เป็นช่องเล็ก ๆ ทางเดินไปมาค่อนข้างแคบ อย่างร้านขายผ้า ผ้าเค้าสวยมาก ๆ แต่ไม่แน่ใจในเรื่องราคา เค้าจะกองผ้าไว้สูงจนท่วมหัว และตัวแม่ค้าเองก็จะไปนั่งอยู่บนกองผ้า น่ากลัวที่เดียว เราสามคนไม่รู้จะซื้ออะไรแล้ว เลยตัดสินใจมาหาไรกินกัน ก่อนกลับ แต่เราเห็นร้านค้าด้านนนอกกำลังเริ่มตั้ง เราจึงหาข้าวกินแถว ๆ นี้เพื่อรอร้านตั้งเสร็จจะได้เดินดูก่อน
          เรามานั่งกินข้าวที่ร้าน PHO 24 ร้านดูโล่งโปร่งดี ใกล้ ๆ กันก็มี PHO2000 แต่เราว่าร้านนี้น่านั่งกว่า เราสั่ง เฝอไก่มาทาน ที่ร้านเค้าจะให้ผักมาทานแกล้มด้วยซึ่งมี ผักชีฝรั่ง หอมหัวใหญ่ซอย พริก มะนาว นอกจากนี้ เครื่องปรุงก็ยังมี ซอสพริก และน้ำมันหอย ไม่รู้ว่าใช่หรือป่าว มันดูข้น ๆ สีน้ำตาล ๆ รสชาติเค้า เหมือนก๋วยเตี๋ยวบ้านเรา แต่จืดมาก พวกเราค่อย ๆ ทานไปช้า ๆ เพื่อรอร้านข้างทางให้ตั้งเสร็จจึงออกไปเดินต่อ
        เราออกมาเดินดูร้านที่ข้างถนน ส่วนใหญ่จะเป็นร้านอาหารซีฟู้ดเสียมากกว่า เราเดินไปเจอร้านขายกระเป๋าร้านหนึ่ง คนขายร้านนี้อัธยาสัยดี เราต่อกระเป๋าจนเหลือใบละ 700 กว่าบาทไทย (จำราคาที่ขายเป็นเงินเวียดนามไม่ได้) จึงตัดสินใจซื้อ ระหว่างนั้น เรายังเดินดูกระเป๋าสะพายอีก ดูสวย งานเนี้ยบ แม้จะเป็นของเลียนแบบ แต่ราคายังพอ ๆ กับบ้านเรา จนเค้าลดใก้เราเหลือใบละ 270 บาทไทย แต่เราเองยังหาใบที่ถูกใจไม่ได้ เลยไม่ได้ซื้อ
        จากตรงนี้เราลองเดินหาทางกลับไปยังโรงแรมของเรา ระหว่างทางเราแวะที่ห้าง ZEN PLAZA ห้างนี้เล็กกว่าห้าง DIAMOND มาก คือประมาณว่า เข้ามาในห้างแล้วมองไปปราดเดียวก็รอบห้างแล้ว ที่นี่เรามาพักเหนื่อย และกินไอติมกัน และลงไปที่ supermarket ข้างล่างเพ่อดูขนม ขนมที่นี่ส่วนใหญ่ คล้าย ๆ กับบ้านเรา ขนมที่พอจะดูเป็นของฝากได้เราเห็นแต่ ผลไม้อบแห้งซึ่งดูแล้วเหมือนที่บ้าเรามีขายเลย เป็นอันว่าก็ไม่ได้ซื้ออีก กะกันว่าจะไปซื้อที่สนามบิน
       เมื่อเดินซื้อของเสร็จแล้วเราจึงเดินกลับโรงแรมกัน
 
 
       
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: